Z wizytą u Królowej

Stało się. Nasza wyczekiwana pielgrzymka do relikwii św. Jadwigi Królowej, naszej patronki, stała się faktem. Tak spełniliśmy urodzinowe marzenie św. Jana Pawła II, który jako jeszcze biskup Krakowa zapraszał młodzież do Katedry i stawiał im Jadwigę za wzór. 

Jesteśmy znów razem w Katedrze. Przede wszystkim po długim czasie izolacji z powodu epidemii, była to dla wielu okazja do spotkania się na żywo: kandydaci na animatorów, animatorzy, moderatorzy, nasza służba liturgiczna, schola RAM, poczet sztandarowy i członkowie Grup Apostolskich. Obok, cieszącego się z naszej obecności, Proboszcza Katedry ks. Prałata Zdzisława Sochackiego, przy ołtarzu stanęli ks. Sebastian Kowalczyk - Archidiecezjalny Duszpasterz Młodzieży, ks. Piotr Kosakowski - moderator Grupy Apostolskiej w Jurgowie, ks. Sebastian Baster - nasz duszpasterz w Grupach Apostolskich oraz ks. Marcin Rozmus - nasz moderator, który w kazaniu zwrócił uwagę na prawdziwe naśladowanie św. Królowej Jadwigi przez nasłuchiwanie Bożej mądrości, które odbywa się zawsze u stóp krzyża.

Radosne spotkanie poprzedziło dla chętnych zwiedzanie Katedry, po której oprowadził nas sam ks. Proboszcz, a po Mszy św. nie zabrakło serdecznych spotkań, powitań i rozmów. Mamy nadzieję, że nasza patronka św. Jadwiga Królowa będzie miała co roku godny czas i miejsce, abyśmy mogli ją uczcić w Wawelskiej Katedrze.

 

*****

 

„Zaprowadź nas, Jadwigo, przed wawelski krucyfiks”. 
św. Jan Paweł II

 
Spełniają się marzenia. 
Najpiękniejszym prezentem urodzinowym jest spełnienie czyjegoś marzenia. Dzisiaj to my spełniamy marzenie kard. Karola Wojtyły.
Kiedy na przełomie lat 60-tych i 70-tych tworzyło się w Archidiecezji Krakowskiej Duszpasterstwo Młodzieży, pierwszym duszpasterzem młodych stał się ks. Antoni Sołtysik. Razem z kard. Wojtyłą tworzyli wizję tego duszpasterstwa. Oni niejedną godzinę przegadali o młodzieży. Nie rozmawiali, ale przegadali – czyli przedyskutowali, starli swoje różne wizje i pomysły. Owocem tych rozmów było wielkie pragnienie kard. Wojtyły, aby ks. Antoni przyprowadzał młodzież do św. Królowej Jadwigi, aby stała się dla nich wzorem. Stąd też jest patronką Grup Apostolskich.
Dzisiaj jako Ruch Apostolstwa Młodzieży odnawiamy nasz kontakt z Królową Jadwigą. 
 

„Zaprowadź nas, Jadwigo, przed wawelski krucyfiks”. 


Po co my tu jesteśmy? Dlaczego kardynałowi Wojtyle i Księdzu Antoniemu zależało na kontakcie młodych z Jadwigą?
 
Jeżeli mamy ją naśladować, to powinny tu przede mną dzisiaj siedzieć same Królowe (pewnie nie jedna tak o sobie myśli), powinny tu siedzieć przede mną mężatki już z kilkuletnim stażem, które wyszły za mąż za starszego od siebie o 24 lata obcokrajowca.
Jak widać tak się nie stało i panowie mogą odetchnąć z ulgą, że nie wszystko jeszcze stracone.
 
Po co więc ta nasza dzisiejsza wizyta u Królowej?
 
Tak się stało, że dzisiejsze święto Maryi, Matki Kościoła pomoże nam znaleźć odpowiedź na to pytanie.
 
Historia macierzyństwa Maryi zaczyna się w Nazarecie, gdzie dowiaduje się, że będzie Matką, a jej dziecko będzie Synem Najwyższego.
Dziewięć miesięcy później, w Betlejem, Maryja staje się Matką, przez fakt narodzenia dziecka, któremu nadano imię Jezus.
33 lata później Maryja ponownie staje się Matką. Stojąc na Golgocie, pod krzyżem, słyszy od swojego Syna, że będzie Matką. Będzie Matką Jana, a w jego osobie będzie Matką całego Kościoła.
50 dni później w Wieczerniku, przez znak wiatru i ognia, zstępuje na Apostołów Duch Święty. Dzień ten staje się dniem narodzinami Kościoła. Maryja jest z nimi w Wieczerniku i staje się wtedy pełnoprawną Matką Kościoła.
 
Kluczowym momentem jest dla Maryi spotkanie z Jezusem pod krzyżem. 
Na pewnej prawosławnej ikonie ukrzyżowany Jezus pochyla się nad Maryją, szepcząc Jej słowa, które są Jej nową tajemnicą: „Nie płacz po mnie! Będziesz Matką”. W ten sposób wprowadza ją na nową drogę współpracy z Bogiem. Mnisi prawosławni uznają ten moment za symbol ideału życia modlitewnego, gdy Maryja-człowiek zostaje włączona w mądrość Bożą. To modlitwa czyni z Niej Matkę, która już na wieki będzie opiekowała się wszystkimi ludźmi.
Czternaście wieków później pod krzyżem Jezusa pojawia młoda dziewczyna. Pojawia się nie jednorazowo, ale ciągle. I stąd czerpie mądrość Bożą do działania czysto ewangelicznego. Mimo tego, że od 10 roku życia została koronowanym Królem Polski, to nie przeszkodziło jej łamać przyjętych schematów i w mocy Ducha Świętego zmieniać wokół siebie świat na bardziej chrześcijański, bardziej ewangeliczny, bardziej ludzki.
 
Świadectwo - Triduum w czasie pandemii:
W ostatnim czasie zaczęłam odczuwać dziwne uczucie pustki, potrzebowałam “oczyszczenia”, miłości. Wiem, że nie był to przypadek w obliczu tego trudnego czasu odizolowania oraz zbliżającej się Wielkanocy. Miałam okazję do ciszy, do prawdziwego SPOTKANIA z Jezusem, do głębszego przeżycia wzruszającej dla mnie Drogi Krzyżowej, dzięki której odczułam ukojenie, do poznania Boga w relacjach z bliskimi, o których często w rutynie dnia zapominam. Może nie w kościele, ale w własnym pokoju mogłam przy świecy i krzyżu Go adorować, a w Dzień Zmartwychwstania odczuwać radość, wywołującą ciepło w sercu oraz pełną nadziei.
 
Już wiecie po co my dzisiaj tu przychodzimy?
 
Właśnie po to, aby od Królowej Jadwigi uczyć się stania pod krzyżem i wsłuchiwania się w mądrość Bożą, aby kształt naszego osobistego życia i kształt Grup Apostolskich był jeszcze bardziej chrześcijański, bardziej ewangeliczny, jeszcze bardziej ludzki.
Kard. Karol Wojtyła i ks. Antoni Sołtysik widzieli w młodych wielki potencjał do działania. Chcieli ten potencjał do działania dobrze ukierunkować. Ten kierunek poznaje się pod krzyżem Chrystusa.
Chodzi o to, aby w mocy Bożego Ducha mieć odwagę zerwać z lękiem, zerwać ze stwierdzeniem, że „zawsze tak było”, zerwać z myśleniem, że na spotkaniach grupy czy na rekolekcjach ma być tylko fajnie.

 

„Zaprowadź nas, Jadwigo, przed wawelski krucyfiks”.

 

Aby uwolnić w sobie odwagę do Bożego i kreatywnego myślenia o Kościele i naszej wspólnocie. Żeby nie zatrzymywać się na tym co jest, czy na tym co było, ale biorąc pod uwagę wypracowane dziedzictwo Grup Apostolskich tworzyć radosną i piękną przyszłość. Nie bójcie się walczyć o wartościowe piękno waszego życia i Grup Apostolskich. 
 
Święta Królowo Jadwigo, naucz nas klęczeć pod krzyżem i wsłuchiwać się w Bożą mądrość.